Drukuj

Jest też wiele innych świetnych przykładów wspaniałych kobiet, które zmieniają na lepsze swoje kraje. Przykłady? Proszę. Niektóre z nich.

Vaira Vike-Freiberga łotewska polityk - prezydent państwa od 1999. Była w swojej karierze naukowej prezydentem Kanadyjskiego Towarzystwa Psycholgicznego, Federacji Nauk Społecznych Kanady oraz Stowarzyszenia na Rzecz Rozwoju Studiów nad Krajami Bałtyckimi. Przewodniczyła Radzie Naukowej Kanady, obecnie jest m.in. członkiem Rady Kobiet-Liderów Światowych, wybrana na członka Łotewskiej Akademii Nauk.

Dora Bakojanis - Była pierwszą kobietą na czele tego miasta w jego 3000-letniej historii. Zdobyła 62% głosów - więcej niż jakikolwiek burmistrz-elekt Aten. Była też pierwszą na świecie burmistrzynią miasta-organizatora igrzysk olimpijskich. Igrzyska olimpijskie w Atenach w 2004 roku byłay trampoliną dla jej kariery politycznej. Impreza została doskonale przygotowana, a Dora Bakojannis zyskała wielką sympatię. W 2005 r. otrzymała prestiżowy tytuł Burmistrza Świata

Helen Clark - premier Nowej Zelandii, od grudnia 1993 stanęła na czele opozycji. 27 listopada 1999, Helen Clark została wybrana Premierem Nowej Zelandii. Jest jednocześnie ministrem Kultury, Sztuki i Dziedzictwa Narodowego. Jest także odpowiedzialna za pracę sił wywiadowczych.

Angela Merkel - kanclerz Niemiec, We wrześniu 2005 roku, CDU pod jej przewodnictwem wraz z CSU wygrała wybory parlamentarne w Niemczech. Po długich negocjacjach z socjaldemokratyczną SPD 9 października 2005 ustalono o utworzeniu Wielkiej Koalicji pomiędzy partiami CDU/CSU-SPD. Została pierwszą kobietą - kanclerzem na tym stanowisku w Niemczech.

Vigdís Finnbogadóttir - W 1980 roku jako pierwsza kobieta na świecie została wybrana w demokratycznych wyborach na stanowisko prezydenta Islandii. Została ponownie wybrana w 1984 i 1992, gdy nie pojawił się żaden kontrkandydat. W 1988 wśród zgłoszonych kandydatów otrzymała zdecydowane poparcie. Po zakończeniu ostatniej kadencji w 1996 objęła katedrę Rady Kobiet Przywódczyń Świata (Council of Women World Leaders) w John F. Kennedy School of Government przy Uniwerstycie Harvard. Jest także ambasadorem dobrej woli UNESCO,

Ellen Johnson-Sirleaf, w Liberii zaprzysiężona nowo wybrana prezydent. Stanęła do wyborów prezydenckich jesienią 2005, w I turze zajęła drugie miejsce za znanym piłkarzem George Weahem, ale w II turze (w listopadzie) odniosła zwycięstwo, stając się pierwszą kobietą - zwyciężczynią wyborów prezydenckich w Afryce. Została zaprzysiężona 16 stycznia 2006,

Ellen Fairclough, pierwsza kobieta-minister w rządzie federalnym Kanady. od 1992 z tytułem Right Honorauble (28 stycznia 1905 - 13 listopada 2004), działaczka polityczna Kanady, pierwsza kobieta-minister w kanadyjskim rządzie federalnym

Michelle Bachelet, W lutym 2002, jako pierwsza kobieta w Chile i w Ameryce Łacińskiej, objęła bowiem stanowisko minister obrony narodowej, wcześniej była zaś już pierwszą kobietą ministrem zdrowia. Po niedzielnych wyborach czeka ją jednak zdecydowanie trudniejsze zadanie. Zostanie bowiem pierwszą kobietą w swym kraju i w Ameryce Południowej wybraną na prezydenta.

Mary Robinson, urodziła się w 1944 r. Z wykształcenia jest prawnikiem. Studiowała w Trinity College w Dublinie oraz na Uniwersytecie Harvarda. W 1969 r. została senatorem. W roku 1985 wystąpiła z Partii Pracy, protestując przeciwko - jej zdaniem krzywdzącemu dla protestantów z Ulsteru - porozumieniu angielsko-irlandzkiemu. W latach 1990-1997 była prezydentem Irlandii. Jeszcze w trakcie kadencji sekretarz generalny ONZ Kofi Annan powierzył jej stanowisko wysokiego komisarza do spraw praw człowieka.

Tarja Halonen, W 2003 roku aż 93 proc. Finów było zadowolonych ze swojej prezydent. Takiego poparcia nie miał jeszcze żaden z przywódców demokratycznego świata. W polityce początkowo dała się poznać jako nieugięta obrończyni praw różnych mniejszości.

Condoleezza Rice - W czasie kampanii prezydenckiej w 2000 r. była główną doradczynią George'a W. Busha (juniora) w kwestiach międzynarodowych. Po zwycięstwie wyborczym Bush mianował ją szefową Rady Bezpieczeństwa Narodowego, pierwszą w dziejach USA kobietą na tym stanowisku. Jest niezamężna. Mówi, że całkowicie poświęciła się pracy.

Hilary Clinton jest poważnie traktowana nawet przez samego George'a Busha, jako prawdopodobny prezydent w 2008 r.

Mary Patricia McAleese, irlandzka polityk, ósma i obecnie urzędująca prezydent Irlandii od 1997. o raz pierwszy w historii, kobieta zastąpiła kobietę na stanowisku głowy jakiegokolwiek państwa na świecie.

Oficjalnie siedmioletnia kadencja McAleese miała dobiec końca w listopadzie 2004, jednak McAleese rozpisała wybory prezydenckie na 14 września 2004 roku, w których odniosła ponowne zwycięstwo i została zaprzysiężona 11 listopada 2004 roku.

Ségolene Royal, 52-letnia była minister i matka czwórki dzieci, ma dziś największe szanse zostać kandydatem socjalistów w przyszłorocznych wyborach prezydenckich we Francji.

Nancy Pelosi - Po ukończeniu studiów wyszła za mąż za inwestora budowlanego, który dorobił się miliardowego majątku. Zajęła się wychowaniem pięciorga dzieci (czterech córek i syna). Gdy po raz pierwszy stanęła do wyborów, miała 47 lat.

Zaprowadziła tam surową dyscyplinę. W 2005 roku posłowie demokratyczni wykazali największą zwartość od czasów Eisenhowera. Nancy, posiadaczka ósmej co do wielkości fortuny w Izbie, sama zgromadziła na cele wyborcze 50 milionów dolarów, teraz hojnie przez nią rozdzielanych. Oprócz Hillary Clinton nikt nie jest w stanie zebrać takich pieniędzy. "Kobieta musi udowodnić, że jej zwycięstwo było trudne – mówi Nancy Pelosi. – W przeciwnym razie ludzie mają wrażenie, że zostało jej podarowane".

Amerykański prezydent zrobił wszystko, by ją zdyskredytować, a jednak ta kobieta pnie się w górę i odniosła wielkie wyborcze zwycięstwo. Nancy Pelosi stała się trzecią najpotężniejszą osobą w USA.

Wyborczy rok 2006 jest w USA rokiem kobiet. Nigdy nie zgłoszono aż tylu kandydatek w okręgach.

Trzy nowe kobiety zostały wybrane do Izby Reprezentantów, gdzie zasiadać ich teraz będzie co najmniej 70 (trwa jeszcze obliczanie głosów w niektórych okręgach). Do Senatu weszły dwie dodatkowe kobiety - Claire McCaskill ze stanu Missouri i Amy Klobuchar z Minnesoty, obie z Partii Demokratycznej - powiększając ich reprezentację do 16 (na 100).

Michele Montas Pierwsza wojowniczka ONZ. Historia tej kobiety łączy się ściśle z dziejami jej ojczyzny, "śliskiej ziemi", Haiti. Michele Montas wie, czym grozi zaangażowanie w losy tej wyspy. Teraz bierze na siebie jeszcze trudniejsze zadania: będzie wypowiadać się w imieniu całego świata. Zanim Michele Montas stała się wizytówką ONZ, była dziennikarką opozycyjną w jednym z krajów Trzeciego Świata. W oczach sekretariatu Narodów Zjednoczonych mówiąca doskonale po angielsku Michele Montas ma trzy zalety – jest kobietą, pochodzi z kraju Trzeciego Świata i jest francuskojęzyczna.